بررسی راه سازی و رو سازی راه ها


در حال بارگذاری
23 اکتبر 2022
فایل ورد و پاورپوینت
2120
10 بازدید
۶۹,۷۰۰ تومان
خرید

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 بررسی راه سازی و رو سازی راه ها دارای ۶۹ صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد بررسی راه سازی و رو سازی راه ها  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

بخشی از فهرست مطالب پروژه بررسی راه سازی و رو سازی راه ها

کلیات

تاریخچه روسازی راهها

هدف از روسازی

لایه های روسازی

لایه متراکم شده خاک بستر

لایه زیراساس

لایه اساس

لایه رویه

عوامل مؤثر در طرح روسازی ها

انواع روسازی ها

خاک بستر

مقدمه

بررسی های ژئوتکنیکی و نمونه برداری خاک

اجزاء خاک

رده بندی خاکها

تراکم خاک وروشهای کنترل آن

غلتک ها و موارد استفاده آنها

روشهای تعیین مقاومت خاک بستر روسازی

آزمایش فشاری سه محوری

آزمایش نسبت باربری کالیفرنیا (CBR)

نحوه انتخاب مقاومت خاک برای طرح روسازی

دانه بندی

شکستگی

خصوصیات خمیری

سختی

تمیزی

نفوذپذیری

اجرای لایه های زیر اساس و اساس و رویه شنی

تثبیت خاک و مصالح شنی با آهک

تثبیت خاک با سیمان

خاکهای شنی

تثبیت خاک با قیر

خاکهای ماسه ای

خاکهای شنی

قیر

انواع قیر

انتخاب نوع قیر

آزمایشات قیر

آسفالت

مصالح سنگی

بتن آسفالتی گرم

آسفالت سطحی

ضریب سختی مخلوطهای آسفالتی

کارکرد گوگرد در روسازیهای آسفالتی

تورم در اثر یخبندان

تأثیر رطوبت در طرح روسازی ها

توزیع تنش در روسازیهای انعطاف پذیر

تعیین بار هم ارز

روش اشتو برای طرح روسازی

روش انستیتو آسفالت برای طرح روسازی راه

روش BCEOM برای طرح روسازی

روش شل برای طرح روسازی راه

روش NCSA برای طرح روسازی راه

ترکهای برشی (کناری)

ترکهای انقباضی

ترکهای بین دوخط

ترکهای انعکاسی

ترکهای هلالی (لغزشی)

تغییر شکل های سطح رویه

خرد و کنده شدنها

چاله ها

جدا شدن دانه ها

لغزنده شدن سطح روسازی

رو زدن قیر

خرابی شانه ها

خرابی رویه های آسفالت سطحی

گر شدن

خرابی رویه های شنی

مرمت خرابی ها و روسازی

پر کردن چاله ها

وصله سطحی

روش غیر مستقیم طرح روکش آسفالتی

روش مستقیم طرح روکش آسفالتی

تیر بنکلمن

تعیین زمان مناسب و تعداد دفعات روکش کردن

مخارج غیر مستقیم

 

 

کلیات
تاریخچه روسازی راهها
راهسازان از زمان های قدیم بر لزوم و اهمیت روسازی راهها واقف بودند و بر حسب مورد از انواع روسازیها استفاده می کردند. روسازی راهها در مناطقی که دارای زمین‌های سست و آب و هوائی مرطوب بود و برای حمل و نقل کالا و مسافرین از ارابه استفاده می شد بیشتر توسعه یافت. از سروسازیعای قدیمی که هنوز هم آثاری از آنجا بجا مانده میتوان خیابانهای بابل و روسازی راههای رومیان را نام برد. در بابل برای ساختن خیابانها و محافظت آنها در برابر طغیان رودخانه دجله از آجر و ملات قیر معدنی استفاده می کردند. روسازی کف خیابانها و دیوارهای دو طرف آن با آجر و ملات قیر معدنی ساخته می شد و سپس کف خیابان با استفاده از سنگ فرش می گردید. روسازی راههای رومیان از چند لایه تشکیل می شد که از پائین به بالا عبارت بودند از یک لایه ۳۰ سانتی لاشه سنگ و ملات, یک لایه ۲۰ سانتی متری پارع سنگ و قلوه سنگ, یک لایه ۲۵ سانتی متری شن و خرده سنک و ملات و یک لیه ۲۰ سانتی متری شن و ماسه خاکدار. روسازی راههای رومیان که صدها کیلومتر از آن به این روش ساخته شد و قسمتی از آن هنوز هم باقی مانده است, در خندقی که از کندن زمین مسیر راه به عمقی حدود یک متر بدست می آمد ساخته می شد.
در مناطقی نظیر ایران راهها معمولاً بدون روسازی ساخته می شد زیرا آب و هوای این مناطق گرم و خشک بود, آبادی ها از یکدیگر فاصله زیادی داشتند و برای حل و نقل کالا و رفت و آمد مسافرین از چهارپایان استفاده می شد. از روسازی فقط در مواردی که راه از زمینهای سست, نمکزار, آب گیر و یا لجنی عبور میکرد استفاده می شد.
هدف از روسازی
هدف از روسازی راه و یا فرودگاه احداث یک سطح صاف و هموار و در عین حال با ایمنی کافی برای استفاده کنندگان از راه یا فرودگاه است. روسازی باید طوری طرح و ساخته شود که بتواند وزن وسائل نقلیه را تحمل کند و در هر شرایط جوی قابل استفاده باشد. زمین در حالت طبیعی معمولاً مقاومت کافی برای تحمل بارهای وارد از چرخهای وسایل نقیه سنگین نظیر کامیونها و هواپیماها را ندارد و بارگذاری این گونه خاکها موجب شکست برشی خاک و بوجود آمدن تغییر شکل های بیش از اندازه در آن می شود.
برای جلوگی از شکست برشی خاک و بوجود آمدن تغییر شکلهای دائم بیش از اندازه در آن, باید از شدت تنشهای فشاری قائم بر روی خاک کاسته شود. این عمل با قرار دادن لایه ای از مصلح مرغوب و با مقاومت زیاد بر روی خاک انجام می شود. جنس و ضخامت ین لایه که به روسازی موسوم است باید طوری باشد که ضمن آنکه میتواند شدت تنشهای فشاری قائم را بمیزان قابل تحمل خاک بستر روسازی کاهش دهد, خود نیز قادر به تحمل بارهای وارد به آن باشد.
لایه های روسازی
روسازی ها معمولاٌ از چندین لایه تشکیل میشوند. تعداد, ضخامت و جنس این لایه ها تابعی از مقاومت خاک و بستر روسازی, خصوصیات آمد و شد وسائل نقیه, شرایط جوی منطقه, مصالح موجود در محل و شرایط اقتصادی است. روسازی راههای با آمد و شد زیاد و فرودگاهها معمولاٌ از سه لایه متمایز رویه, اساس و زیر اساس که بر روی لایه متارکم شده خاک بستر روسازی قرار می گیرند تشکیل می شود.
لایه متراکم شده خاک بستر
لایه متراکم شده خاک بستر روسازی, لایه است ز اک زمین طبیعی که از مواد آلی و مواد مضره پاک شده و کوبیده شده باشد. در خاکریزها این لایه آخرین لایه خاکی است که ریخته شده و کوبیده می شود. در برش ها, این لایه, لایه کوبیده شده و آماده شده خاک زمین طیعی است.
لایه زیراساس
لایه زیراساس لایه ای است از مصالح نسبتاً مرغوب که بین لایه اساس و خاک بستر روسازی قرار می گیرد. لایه زیر اساس در راههائی که آمد و شد وسائل نقیه در آنها زیاد بوده و یا مقاومت خاک بستر روسازی کم است بکار می رود. لایه زیراساس معمولاً از مصالح سنگ شکسته و یا شن و ماسه ساخته می شود.
لایه اساس
لایه اساس لایه ای است از مصالح مرغوب که بین لایه های رویه و زیر اساس یا بین لایه رویه و خاک بستر روسازی قرار م گیرد. لایه اساس از مصالح مرغوب نظیر سنگ شکسته, شن و ماسه شکسته, صلح تثبیت شده با قیر, آهک و سیمان ساخته می شود. لایه اساس در راههائی که آمد و شد وسائل نقلیه در آنها زیاد بوده و یا مقاومت خاک و بستر روسازی کم است از بتن آسفالتی کم قیر(اساس قیری) ساخته می شود.
لایه رویه
لایه رویه لایه ای است از جنس یلی مرغوب و با مقاومت نسبتاً زیاد که بالاترین لایه روسازی است و مستقیاً در تماس با چرخهای وسائل نقیه قرار دارد. لایه رویه در راههای با آمد و شد زیاد از مصالح مرغوب نظیر بتن آسفالتی یا بتن سیمانی ساخته می شود. در راههای با آمد و شد متوسط گاهی از رویه های آسفالت مخلوط در محل و یا رویه های آسفالت سطحی استفاده می شود. راههای با آمد و شد کم نظیر راههای روستائی و راههای فرعی ممکن است از رویه های شنی که عمر چندانی ندارند ساخته شوند.
عوامل مؤثر در طرح روسازی ها
روسازی ها معمولاً تحت تأثیر عوامل زیادی قرار دارند و از این نظیر طرح آنها در مقیسه با طرح پلها و ساختمانها و سایر ابنیه فنی از پیچیدگی یشتی برخوردار است. یکی از اشکلات مهم در طرح روسازی متغیر بودن عواملی است که در طرح روسازی مؤثرند. بعلت طول زیاد یک راه و با توجه به این امر که شرایط جوی, خصوصیات اک زین طیعی و نوع و تعداد وسایل نقلیه در طول راه متغیر است.
انواع روسازی ها
روسازی ها دارای انواع مختلف هستند که از نقطه نظر نحوه گسترش تنش در آنها و نحوه تحمل بارهای وارد آنها را میتوان به دو دسته کلی روسازی های انعطاف پیر و روسازی های سخت تقسیم کرد. روسازی های انعطاف پذیر که شامل انواع روسازیهای آسفالتی و شنی می باشند روسازی هایی هستند که در آنها از لایه های با سختی (ضریب ارتجاعی) کم استفاده می شود. این نوع روسازی ها بارهای خارجی را بدون گسترش زیاد و در یک سطح نسبتاً کوچک به خاک بستر روسازی منتقل می کنند. در مورد روسازی های قابل انعطاف, خاک بستر نقش فوق غلاده مهمی را در طرح روسازی بازی می کند و از این نظر بررسی و مطالعه خاک بستر روسازی باید با دقت بیشتری انجام شود.
خاک بستر
مقدمه
یکی از مهم ترین عواملی که در طرح روسازیها بخصوص روسازیهای انعطاف پذیر تأثیر دارد و باید دقیقاً مورد بررسی و مطالعه قرار گیرد خصوصیات و مشخصات خاک بستر روسازی است و این امر از آن جهت اهمیت دارد که در حقیقت این خاک بستر روسازی است که نهایتاً باید تحمل کلیه بارهای وارد بر روسازی را بنماید. خاک بستر روسازی باید از لحاظ مقاومت و قابلیت تراکم مورد بررسی قرار گیرد تا رفتار و عملکرد روسازی در کوتاه مدت و دراز مدت مشخص شود.
بررسی های ژئوتکنیکی و نمونه برداری خاک
بررسی ها و مطالعات ژئوتکنیکی دارای اهمیت زیادی در طرح روسازی ها است. هرگاه این بررسی ها بصورت اصولی و صحیح انجام نشود، حتی با انجام آزمایشات متعدد و دقیق آزمایشگاهی بر روی نمونه های خاک بدست آمده هم ممکن است که نتوان اطلاعات مورد نظر را در مورد خاک بستر روسازی بدست آورد. این امر معمولاً منجر به طرح یک روسازی بیش طراحی شده و یا یک روسازی کم طراحی شده می شود.
اجزاء خاک
تمام اجزاء تشکیل دهنده خاک دارای اندازه یکسانی نیستند و بر حسب اندازه دانه ها این اجزاء به نامهای قلوه سنگ، شن، ماسه، لای و رس نامگذاری می شوند. در جدول ۲-۱ نام گذاری های متداول اجزاء خاک نشان داده شده است.
خاک هائی که مقادیر قابل توجه ای رس یا لای دارند بنام خاکهای رسی و یا لای دار موسوم هستند و مناسب برای عملیات راهسازی نمی باشند. اینگونه خاکها در اثر تماس با آب مرطوب شده و مقدار قابل توجهی از مقاومت خود را از دست می دهند. ضمناً خاکهای لای دار قابلیت تراکم خوبی ندارند و کوبیدن این نوع خاکها مشکلات زیادی را بهمراه دارد.
آزمایشهای ساده متعددی در کارگاه برای تشخیص لای از رس وجود دارد. مقاومت لای خشک شده کم است و هرگاه نمونه ای از این خاک در داخل کف دست قرار گیرد براحتی در میان فشار انگشتان دست خرد می شود. از طرف دیگرمقاومت رس در حالت خشک زیاد بوده و بسهولت با فشار انگشتان دست خرد نمی شود و فشار بیشتری برای خرد کردن آن لازم است.
تعیین دانه بندی خاک ها در آزمایشگاه با استفاده از الک و هیدرومتری انجام می شود. منظور از دانه بندی خاک تعیین درشتی و ریزی درصد اجزاء تشکیل دهنده آن است. برای تعیین دانه بندی قسمت درشت دانه خاک (معمولاً اجزاء بزرگتر از ۰۷۵/۰ میلی متر) از الک و برای تعیین دانه بندی قسمت زیردانه خاک از آزمایش هیدرومتری که بر اساس سرعت ته نشین شدن اجزاء خاک در آب (قانون استوکس) استوار است، استفاده می شود. الک هائی که بمنظور دانه بندی خاک بکار می روند اندازه های مختلفی دارند که برحسب میلی متر و یا شماره الک مشخص می شوند. در جدول ۲-۳ اندازه های متداول الک ها بر حسب میلی متر نشان داده شده است. استاندارد بکار برده شده در این کتاب سیستم الک های آمریکائی است که در ایران متداول می باشد و در آن شماره یک الک معرف تعداد سوراخهای مربع شکل در هر ۵/۲ سانتی متر است.
رده بندی خاکها
رده بندی خاکها معمولاً با استفاده از نتایج آزمایشات دانه بندی و حدود اتربرگ انجام می شود. در برخی از روشهای رده بندی خاک ممکن است که از سایر مشخصات خاک نیز استفاده شود.
در روش اشتوو یونیفاید، رده بندی خاک بر اساس دانه بندی و خواص خمیری خاک انجام می شود. در حالی که در روش BCEOM رده بندی خاک با استفاده از دانه بندی، حدود اتربرگ، هم ارز ماسه (ارزش ماسه ای)، تراکم، درصد رطوبت و درصد اشباع خاکصورت می گیرد.
تراکم خاک وروشهای کنترل آن
خاکها اصولاً مصالح تراکم پذیری هستند و در اثر بارگذاری از حجم فضائی آنها کاسته می شود. علت این کاهش حجم وجود فضائی است که توسط هوا در بین ذرات جامد خاک اشتغال شده است. هرگاه روسازی راهی بر روی بستری ساخته شود که خاک آن تراکم پذیر است، این خاک در اثر آمد و شد وسایل نقلیه متراکم تر شده و موجب نشست و خرابی روسازی می شود.
برای اجتناب از این گونه خرابی ها باید خاک بستر روسازی کوبیده و متراکم شود. کوبیدن و متراکم کردن خاکها توسط غلتک زدن انجام می شود.
غلتک ها و موارد استفاده آنها
از غلتک ها برای کوبیدن و متراکم کردن خاکها استفاده می شود. غلتک ها دارای انواع مختلف بوده و معمولاً برحسب نوع، وزن و فشار تماسشان مشخص می شوند. غلتک ها را میتوان براساس نحوه کوبیدن خاک به چند دسته تقسیم کرد که عبارتند از:
الف- غلتک های چرخ فولادی
ب- غلتک های چرخ لاستیکی
ج- غلتک های پاچه بزی
د- غلتک های لرزنده
هـ -صفحات و کفشک های لرزنده
و- تخماق های دستی
روشهای تعیین مقاومت خاک بستر روسازی
آزمایشات مختلفی برای تعیین مقاومت خاک بستر روسازی وجود دارد که در این بخش سه روش متداول شرح داده شده است. این روشها عبارتند از: آزمایش فشاری سه محوری، آزمایش نسبت باربری کالیفرنیا و آزمایش صفحه بارگذاری.
آزمایش فشاری سه محوری
این آزمایش برای اندازه گیری استقامت برشی خاکها بکار میرود. در این آزمایش در حالی که نمونه استوانه ای شکل خاک از اطراف تحت فشار جانبی   قرار میگیرد و مقدار آن در طول آزمایش ثابت نگه داشته می شود تحت فشار عمودی   قرار می گیرد. مقدار این فشار عمودی کم کم اضافه می شود تا این که نمونه خاک گسیخته شود. فشار جانبی با قرار داد نمونه استوانه ای شکل خاک گسیخته شود. فشار جانبی با قراردادن نمونه استوانه ای شکل خاک در داخل یک غشاء لاستیکی و سپس قرار دادن آن در داخل مایع تخت فشاری به نمونه وارد می شود.
آزمایش نسبت باربری کالیفرنیا (CBR)
این روش که توسط شخصی بنام پورتر در سال ۱۹۲۶ بوجود آمد متداول ترین روش تعیین مقاومت نسبی خاکها برای راهسازی است. این روش در سالهای بعد کاملتر شده تا اینکه در سالهای ۱۹۴۰ توسط گروه مهندسین و سپس در سال ۱۹۶۱ توسط انجمن آزمایش و مصالح آمریکا (ASTM) بعنوان یک روش استاندارد تعیین مقاومت خاکها مورد قبول قرار گرفت. در حال حاضر این روش با وجود داشتن نقاط ضعف فراوان متداول ترین روش برای ارزیابی قدرت باربری خاک بستر روسازی راهها و فرودگاهها و همچنین تعیین قدرت باربری مصالح سنگی است.

نحوه انتخاب مقاومت خاک برای طرح روسازی
مقاومت خاک بستر راه در نقاط مختلف متفاوت است و به عوامل زیادی از قبیل جنس و میزان رطوبت و تراکم خاک بستگی دارد. لذا یکی از سؤالاتی که همواره در طرح روسازیها مطرح می شود انتخاب مقاومت خاک بستر روسازی است. انتخاب عددی برای مقاومت خاک بستر با استفاده از روشهای آماری انجام می شود.
انتخاب مقاومت خاک مبنا برای طرح روسازی علاوه بر نوع و میزان آمد و شد وسائل نقلیه تابعی از پراکندگی نتایج آزمایش تعیین مقاومت و همچنین نسبت مخارج اولیه روسازی به مخارج تعمیرات آن خواهد بود.
دانه بندی
دانه بندی مصالح شنی یکی از مهم ترین عواملی است که بر روی مقاومت و قدرت باربری آنها تأثیر دارد. دانه بندی مصالح شنی با انجام آزمایش دانه بندی و رسم منحنی دانه بندی تعیین می شوند. دانه بندی مصالح شنی معمولاً با استفاده از الک های با اندازه های ۷۵، ۵/۶۲، ۵۰، ۵/۳۷، ۲۵، ۱۹ و ۵/۹ میلی متر و الک های با سوراخ های مربع شکل با شماره های ۴، ۱۰، ۴۰ و ۲۰۰ انجام می شود. شماره یک الک مشخص کننده تعداد سوراخ های آن در هر ۵/۲ سانتی متر (۱ اینچ) است.
دانه بندی مناسب مصالح شنی با توجه به عوامل متعددی از قبیل روسازی، نوع و محل قرار گرفتن لایه مورد نظر در سیستم روسازی، ضخامت لایه و اندازه درشت ترین دانه مصالح تعیین می شود. برای هر مورد حدود دانه بندی های مناسب توسط آئین نامه های فنی مشخص می شود که معمولاً بصورت دو منحنی حدی است که منحنی دانه بندی مصالح سنگی باید بین این دو منحنی حدی و حتی الامکان در وسط و بموازات آنها قرار گیرد.
شکستگی
مصالح سنگی شکسته شده استقامت و قدرت باربری بیشتری نسبت به مصالح رودخانه ای (با همان دانه بندی) دارند. علت این امر آن است که دانه های مصالح سنگی شکسته شده باید به جنبه‌های اقتصادی آن توجه شود.
خصوصیات خمیری
خصوصیات خمیری بخش ریزدانه مصالح شنی (دانه های رد شده از الک) اثر قابل ملاحظه ای بر مقاومت مصالح دارد. خصوصیات خمیری بخش ریزدانه مصالح سنگی با انجام آزمایش حدود اتربرگ تعیین می شود. هر اندازه مصالحی خمیری تر باشد، حد روانی و دامنه خمیری آن بیشتر است.
دامنه خمیری و میزان زیردانه یک نمونه مصالح شنی بر مقاومت برشی سه محوری آن نشان داده شده است. بطوریکه در این شکل ملاحظه می شود برای یک درصد معین ریزدانه، هر اندازه دامنه خمیری مصالح بیشتر باشد مقاومت برشی مصالح کمتر خواهد بود. ضمناً اندازه مقدار ریزدانه مصالح بیشتر باشد تذثیر دامنه خمیری در کاهش مقاومت برشی مصالح بیشتر است.
سختی
مصالح شنی لایه های زیر اساس، اساس و رویه باید در برابر وزن وسائل نقلیه سنگین و همچنین وزن غلتکها مقاومت کافی داشته و نباید در اثر تنشهای ناشی از وزن آنها شکسته و خرد شوند. سختی مصالح سنگی با انجام آزمایش سایش لوس آنجلس تعیین می شود. نحوه انجام آزمایش سایش لوس آنجلس به این ترتیب است که مقدار معینی از نمونه مصالح سنگی بهمراه تعداد معینی گوی فلزی به قطر و وزن مشخص در داخل استوانه فلزی وسیله انجام آزمایش ریخته شده و با سرعت ۳۰ تا ۳۳ دور در دقیقه، ۵۰۰ مرتبه حول محور استوانه چرخانده می شود.
تمیزی
مصالح سنگی که برای لایه های زیر اساس، اساس و رویه شنی بکار می رود باید تمیز و عاری از هرگونه مواد خارجی و مضره از قبیل مواد آلی، سنگهای نرم و کم دوام باشد. برای تعیین تمیزی مصالح سنگی از آزمایش هم ارز ماسه (ارزش ماسه ای) استفاده می شود. در این آزمایش مقدار نسبی خاک رس و مواد رزیدانه مصالح تعیین می شود.
نحوهانجام آزمایش هم ارز ماسه به این ترتیب است که مقدار معینی از مصالح سنگی رد شده از الک شماره ۴ در آبی که حاوی مقدار معینی از کلرور کلسیم، گلیسیرین و فورمالدهاید است قرار داده شده سپس با تکان دادنشدید استوانه مدرج حاوی نمونه نمونه مواد رسی و ریزدانه از دانه‌های ماسه جدا می شود.
نفوذپذیری
لایه رویه روسازی ها باید حتی الامکان در برابر آبهای سطحی ناشی از بارندگی غیر قابل نفوذ بوده و شیب عرضی مناسب داشته باشد تا آبهای سطحی در سیستم روسازی نفوذ ننماید. نفوذ آب در سیستم روسازی سبب کاهش مقاومت مصالح شده و از قدرت باربری روسازی می کاهد.
چون وجود درزها و ترکها در لایه های رویه آسفالتی اجتناب ناپذیر است، لذا در مناطقی که میزان بارندگی آنها زیاد است باید لایه اساس نفوذپذیری کافی داشته باشد تا این لایه بتواند آبهائی را که در روسازی نفوذ میکند زه کشی کرده و آنرا به جویبارها ویا زمین ها پست مجاور راه هدایت کند.
اجرای لایه های زیر اساس و اساس و رویه شنی
مقاومت و قدرت باربری لایه های زیر اساس، اساس و رویه شنی تابعی از تراکم آنها است. این لایه ها باید در ضخامت های کم (حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر) پخش و در درصد رطوبت بهینه کوبیده شوند.
پخش مصالح هر لایه باید پس از اتمام عملیات پخش و کوبیدن لایه زیر آن انجام شود. پخش مصالح ممکن است بوسیله پخش کن و یا تیغه گریدر انجام شود. ساده ترین روش پخش مصالح سنگیابتدا ریسه کردن یا کپه کردن مصالح سنگی در طول و بر روی سطح آماده شده راه، و سپس پخش ان با تیغه گریدر است. پخش مصالح بوسیله پخش کن مکانیکی از دقت بیشتری برخوردار است و کیفیت لایه بدست آمده از نظر یکنواختی ضخامت آن بهتر است.
تثبیت خاک و مصالح شنی با آهک
برخی خاکها به علت مشخصات فنی نامطلوب از نوع بد یا نامرغوب محسوب شده و مشکلات زیادی از نظر فنی و اقتصادی در راهسازی ایجاد می کنند. هرگاه بنا به عللی امکان تغییر مسیر راه و یا تعویض خاک نباشد، باید روش تثبیت خاک مورد بررسی قرار گیرد تا اگر این روش از نظر اقتصادی قابل توجیه باشد مبادرت به انجام آن شود. در این بخش تأثیر آهک برخاکها و مصالح شنی مورد بررسی قرار گرفته و خواص و ویژگی های مصالح تثبیت شده با آهک شرح داده شده است تا با شناخت بیشتر این نوع مصالح از آن بطور اصولی تر در راهسازی استفاده شود.
تثبیت خاک با سیمان
مشخصات فنی خاکهای تثبیت شده با سیمان بستگی به جنس خاک، مقدار سیمان، وزن مخصوص خاک تثبیت شده، کیفیت اختلاط سیمان و خاک. شرایط عمل آوردن مخلوط و زمان دارد. مقاومت خاکهای تثبیت شده با سیمان نظیر بتن سیمانی در اثر مرور زمان افزایش می یابد. این افزایش مقاومت در روزهای اول با سرعت بیشتری انجام گرفته و سپس با گذشت زمان از سرعت ازدیاد مقاومت خاک تثبیت شده کاسته می شود.
خاکهای شنی
اینگونه خاکها نیز قابل تثبیت با سیمان هستند. خاکهای شنی تثبیت شده با سیمان برای لایه های اساس و زیر اساس هر نوع راهی قابل استفاده هستند. میزان سیمان لازم برای تثبیت خاکهای شنی بین ۲ تا ۶ درصد وزن خاک متغیر بوده و بستگی به درصد مواد ریزدانه و همچنین وزن مخصوص نهائی خاک تثبیت شده دارد. برخی خاکهای شنی بعلت خمیری بودن بخش ریزدانه آنها قابل استفاده برای روسازی نیستند. با افزودن مقدار کمی سیمان به اینگونه خاکها میتوان از خاصیت خمیری آنها کاسته و یا کاملاً این خاصیت را از بین برد و از این مصالح برای لایه های اساس و زیر اساس استفاده کرد. مقاومت خاکهای شنی تثبیت شده معمولاً زیاد بوده و مقاومت فشاری تک محوری(محدود نشده) آنها بسهولت به حدود ۷۰ تا ۱۴۰ کیلو گرم بر سانتی مترمربع می رسد…

  راهنمای خرید:
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.